Η μυκητίαση των πελμάτων και των μεσοδακτυλιων πτυχών, παρουσιάζουν συνήθως τα εξής :

• Κοκκίνισμα, ερεθισμό και απολέπιση του δέρματος
• Φαγούρα ανάμεσα στα δάκτυλα, αλλά και στα πέλματα
• Αίσθημα καψίματος και πόνου 
• Κακοσμία
• Πληγές/σχισμές ανάμεσα στα δάκτυλα και στα πέλματα ή στις πτέρνες

Κατά τους θερινούς μήνες, ο κίνδυνος να αποκτήσουμε «το πόδι του αθλητή», όπως είναι και αλλιώς γνωστή η συγκεκριμένη μυκητίαση, αυξάνεται ανησυχητικά. Αιτία, αποτελεί συνήθως η επίσκεψη σε πισίνες ή τη θάλασσα (όπου ο πολλαπλασιασμός των μικροοργανισμών ευνοείται χάρη στην υγρασία), και η υπερβολική εφίδρωση.

Διακρίνουμε δύο τύπους μυκητίασης των ποδιών:

– Την οξεία φλεγμονώδη δερματοφυτία, που χαρακτηρίζεται από οξύ φυσαλιδώδες εξάνθημα στα μεσοδακτύλια διαστήματα, με έντονη φαγούρα και πόνο, η οποία συνήθως, αποτελεί συνέχεια μιας χρόνιας κατάστασης με ήπια συμπτώματα.

– Τη χρόνια δερματοφυτία των ποδιών,όπου η κατάσταση χαρακτηρίζεται από πιο ήπια συμπτώματα, με ελαφρύ ερύθημα, κνησμό και απολέπιση.

Η εξέλιξη μιας επιφανειακής μυκητίασης συνδέεται και με άλλους παράγοντες, που την ευνοούν, όπως:

• Έλλειψη μιας σωστής υγιεινής
• Υπέρμετρη εφίδρωση λόγω ορμονολογικών ή άλλων παθήσεων
• Παραμονή σε υγρούς και ζεστούς χώρους, λόγω εργασιακών συνθηκών
• Πιθανή βλάβη του δέρματος από ένα τραυματισμό
• Χρήση ακατάλληλων καλτσών και υποδημάτων

Η ανοσοκαταστολή από χημειοθεραπεία ή τη χρήση κορτικοειδών ή ανοσοκατασταλτικών, ο διαβήτης και οι αγγειακές παθήσεις, μπορούν να επιβαρύνουν την εξάπλωση των μυκητίασης και να κάνουν τη θεραπεία πιο δύσκολη.

 Η διάγνωση βασίζεται κυρίως, στο ιστορικό και την κλινική εμφάνιση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, γίνονται εργαστηριακές εξετάσεις, για τη διάγνωση μυκήτων στα πόδια.

Ο ποδολόγος, θα περιποιηθεί το πόδι, ώστε να απομακρύνει τα νεκρά κύτταρα που εμποδίζουν την θεραπεία να εισχωρήσει, και θα προτείνει την χρήση κατάλληλων  αντιμυκητιασικών σκευασμάτων, που θα ανακουφίσουν από τις ενοχλήσεις.

Είναι σημαντικό, να μην θεωρήσουμε ότι η πάθηση έχει υποχωρήσει, μόλις δούμε κάποια βελτίωση, καθώς το πόδι του αθλητή, είναι μια πάθηση επίμονη. Πρέπει να λάβουμε τη θεραπεία για όσο διάστημα κρίνεται αναγκαίο, διαφορετικά οι μύκητες, θα κάνουν ξανά την εμφάνισή τους. Καλό θα ήταν επίσης, να μην αγνοήσουμε τα συμπτώματα, διότι αν η ασθένεια προχωρήσει, μπορεί να προσβάλει τα νύχια (ονυχομυκητίαση), και εκεί τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα. 

Είναι λοιπόν σημαντικό, να φροντίσουμε την μυκητίαση από το αρχικό της στάδιο, όταν διαπιστωθούν αλλοιώσεις στα μεσοδακτύλια διαστήματα, και η παρακολούθηση να είναι πιο επιμελής, κυρίως σε άτομα διαβητικά, όπου αυτή η μυκητίαση μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρές λοιμώξεις, με συχνές υποτροπές.

Η θεραπεία για το “πόδι του αθλητή” βασίζεται, στον σωστό καθαρισμό από τον ποδολόγο, στη χρήση των  τοπικών αντιμυκητιασικών σκευασμάτων και τους κανόνες υγιεινής.

Συστήνουμε στον πελάτη μας να ακολουθήσει τα εξής :

• Τακτικό πλύσιμο με ένα αντιμικροβιακό σαπούνι
• Σκούπισμα και καλό στέγνωμα των ποδιών, ιδιαίτερα στα μεσοδακτύλια διαστήματα
• Συχνή αλλαγή πετσέτας, καθημερινή αλλαγή καλτσών, που θα είναι βαμβακερές
• Φροντίδα των παπουτσιών με μια αντιμυκητιασική πούδρα
• να μην περπατάει με γυμνά πόδια στο σπίτι
• να καθαρίζει συχνά τα δάπεδα και τη μπανιέρα, με αντιμικροβιακά απορρυπαντικά
• να απολυμαίνει τον νυχοκόπτη που χρησιμοποιεί 
• να μην χρησιμοποιεί κοινές πετσέτες ή παντόφλες με άλλα άτομα του περιβάλλοντός του
• να προτιμάει παπούτσια από δέρμα ή που αερίζονται
• να χρησιμοποιεί ειδικά προϊόντα για την εφίδρωση των ποδιών

Σύμφωνα με μελέτες, οι ασθενείς εμφανίζουν υποτροπές στο «πόδι του αθλητή» ανά 7 έτη κατά μέσο όρο, ενώ το 64% αυτών, υποτροπιάζει σχεδόν 4 φορές τον χρόνο.

The post Δερματομυκητιάσεις – πόδι του αθλητή appeared first on Therapy Feet Center.

Οι διαβητικοί ασθενείς με νευροπάθεια στα κάτω άκρα, δεν νιώθουν πόνο, λόγω μειωμένης αισθητικότητας, με αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε μικροτραυματισμούς, που μπορεί να οδηγήσουν στη δημιουργία πληγών και εξελκώσεων. Η ελλιπής αιμάτωση των κάτω άκρων, λόγω της αποφρακτικής αρτηριοπάθειας, δυσκολεύει την επούλωση των ελκών και συμβάλλει στην περαιτέρω νέκρωση των ιστών. Η μόλυνση του τραύματος στις περιπτώσεις αυτές είναι πολύ συχνή, και η εξέλιξή της μπορεί να είναι ραγδαία, και να καταλήξει σε γάγγραινα και ακρωτηριασμό. Την κατάσταση επιβαρύνουν παράγοντες όπως η υπέρταση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, το άγχος και άλλοι ορμονικοί και γενετικοί παράγοντες.

Τα βασικότερα συμπτώματα, που θα πρέπει να θορυβήσουν τον ασθενή είναι:

• Πρησμένο και ερεθισμένο πόδι
• Λείο και ερυθρό πόδι
• Φουσκάλες ή κάλοι στο πόδι
• Ξηροδερμία
• Μελανιασμένο πόδι ή και το αντίθετο, δηλαδή αποχρωματισμός του ποδιού
• Έλκος 
• Πτώση των τριχών του ποδιού.

Η έγκαιρη διάγνωση, αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο στη θεραπεία του διαβητικού ποδιού. Σημαντικό ρόλο παίζει, η αποκλειστική χρήση παπουτσιών με εξατομικευμένους ορθωτικούς πάτους ή ανατομικών παπουτσιών, που απορροφούν τις πιέσεις και τους κραδασμούς του εδάφους, μειώνοντας έτσι στο ελάχιστο, την πιθανότητα τραυματισμών στα πόδια.

Επίσης, η εκπαίδευση του ασθενή παίζει καθοριστικό ρόλο. Πρέπει λοιπόν, από τον ίδιο να γίνονται τα εξής :

• Καθημερινός οπτικός έλεγχος των δακτύλων, και τον μεσοδακτύλιων πτυχών καθώς και ολόκληρου του ποδιού, για τυχόν φυσαλίδες, εκδορές και ρωγμές
• Καθημερινό πλύσιμο των ποδιών,  και χρήση ειδικών σκευασμάτων φιλικά προς το δέρμα
• Αποφυγή έκθεσης των ποδιών σε υπερβολική θερμοκρασία και χημικές ουσίες
• Τακτική μηνιαία φροντίδα κάλων, σκληρύνσεων και όλων των πιθανών βλαβών, που ενδέχεται να εμφανιστούν στα πόδια και τα νύχια από εξειδικευμένο ποδολόγο.

Ο ρόλος του ποδολόγου, είναι να αναλάβει την τακτική παρακολούθησή και περιποίησή του, με γνώση και υπευθυνότητα, ώστε να μπορέσει, αν εντοπίσει συμπτώματα ή επιπλοκές, που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης, να παραπέμψει τον ασθενή άμεσα στον θεράποντα ιατρό, ο οποίος στη συνέχεια θα αναλάβει τη θεραπεία της πάθησης. Η σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβητικού ποδιού, αλλά και όλων των επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη, επιβάλλει μια πολυμέτωπη προσέγγιση, με εμπλοκή ιατρών, διαφόρων ειδικοτήτων.

The post Διαβητικό πόδι appeared first on Therapy Feet Center.

Κάτω από τις κεφαλές των μεταταρσίων, κυρίως όταν έχουμε πτώση μεταταρσίων, ή στην πτέρνα, όταν είναι βλαισή ή ραιβή, παρατηρούνται  υπερκερατώσεις με ομοιόμορφο πάχος, με ή χωρίς σαφή όρια, που δεν είναι πάντα επώδυνες. Αν όμως, δεν αντιμετωπιστούν σωστά και έγκαιρα, πιθανόν να δημιουργηθούν επώδυνοι κάλοι στα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας. Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικά στην αντιμετώπιση των υπερκερατώσεων, διότι κάτω από αυτές μπορεί να κρύβετε έλκος, το οποίο προκαλεί πόνο, αλλά δεν γίνεται αντιληπτό με το μάτι, καθώς καλύπτεται από την υπερκεράτωση.

Η λύση στις υπερκερατώσεις, είναι η τακτική αφαίρεση από εξειδικευμένο ποδολόγο, και η καθημερινή ενυδάτωση, με ειδική κρέμα που μαλακώνει τις σκληρύνσεις, και διατηρεί τη φυσική ελαστικότητα του δέρματος.

The post Υπερκερατώσεις appeared first on Therapy Feet Center.

Συνήθως, είναι αποτέλεσμα αμέλειας, μη τακτικής ενυδάτωσης και περιποίησης. Μπορεί όμως, να οφείλονται σε κάποιο τραυματισμό, σε κάποια παραμόρφωση των άκρων, και σε παθήσεις όπως ο διαβήτης, ο θυρεοειδής, το έκζεμα, η ψωρίαση, η μυκητίαση, η νευροδερματίτιδα, ή άλλες δερματικές παθήσεις. Επιβαρυντικοί παράγοντες, είναι το αυξημένο βάρος και η λάθος επιλογή υποδημάτων. Η κληρονομικότητα και εδώ, παίζει επίσης σημαντικό ρόλο.

Τα πέλματα με σκληρύνσεις και ραγάδες, χρειάζονται ιδιαίτερα προσεκτική φροντίδα, η οποία δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο, στην μηνιαία απομάκρυνση των σκληρύνσεων από ποδολόγο. Την υπόλοιπη θεραπεία, πρέπει να την κάνει κανείς στο σπίτι με εξειδικευμένες κρέμες, που ενυδατώνουν το δέρμα και διατηρούν την φυσική του ελαστικότητα. Επίσης, είναι σημαντική η επιλογή κατάλληλων υποδημάτων, ώστε να μην πιέζεται το πόδι εσωτερικά, και να μπορεί να αναπνέει.

The post Ραγάδες – σκασίματα appeared first on Therapy Feet Center.

Είναι ιδιαίτερα επώδυνοι, επηρεάζοντας ακόμα και τη βάδιση, και δεν γίνονται αντιληπτοί δια γυμνού οφθαλμού. Ο ποδολόγος, αναλαμβάνει την αφαίρεση και εκπυρήνωση των υπονύχιων κάλων, συμβουλεύει για την χρήση κατάλληλων υποδημάτων, και παρέχει τα κατάλληλα σκευάσματα, για την αποφυγή μελλοντικής επερχόμενης βλάβης.

The post Υπονύχιος κάλος appeared first on Therapy Feet Center.

Λόγω της συνεχούς πίεσης, σε ένα συγκεκριμένο σημείο των ποδιών, ο οργανισμός μας προς άμυνά του, αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στο σημείο αυτό, με αποτέλεσμα την υπέρμετρη ανάπτυξη κυττάρων, σχηματίζοντας μια στιβάδα σκληρού δέρματος, το οποίο μεγαλώνει εσωτερικά σε σχήμα κώνου και δημιουργείται ένας σκληρός πυρήνας. Αυτός λοιπόν ο κάλος, μπορεί να εμφανιστεί στο πέλμα (πελματιαίος κάλος) ή στα σημεία των αρθρώσεων, που ίσως προεξέχει κάποιο οστό, και να είναι σκληρός ή μαλακός, αγγειακός και νευροαγγειακός. Συνήθως, συνοδεύεται από έντονο πόνο, ο οποίος προκαλείται από την πίεση του πυρήνα στα νεύρα, που διασχίζουν τις κατώτερες στοιβάδες του δέρματος. 

Ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα, πρέπει να δίνεται στους διαβητικούς ασθενείς που εμφανίζουν κάλους και σκληρύνσεις, για την αποφυγή περισσότερων και σοβαρότερων επιπλοκών, που μπορεί να οδηγήσουν, ακόμη και σε ακρωτηριασμό.

The post Κάλοι – σκληρύνσεις appeared first on Therapy Feet Center.